Światowy Dzień Dziecka Utraconego
fot. Adobe Stock

Światowy Dzień Dziecka Utraconego: kiedy jest obchodzony, symbol dziecka utraconego

Dzień Dziecka Utraconego ma na celu zwiększenie świadomości i wrażliwości na temat poronienia. Im więcej będziemy mówić o tym problemie, tym więcej osób będzie w stanie zaoferować wsparcie i pomoc rodzinom, które zmagają się ze stratą dziecka.
Światowy Dzień Dziecka Utraconego
fot. Adobe Stock
Światowy Dzień Dziecka Utraconego lub Nienarodzonego obchodzony jest 15 października. Dla wielu niedoszłych mam wiąże się z niezwykle bolesnym doświadczeniem. Służy jednak zwiększeniu świadomości i szerzeniu edukacji na temat poronienia czy form wsparcia dla rodziców, którzy utracili dziecko.

Szacuje się, że aż 10 do 15 proc. par doświadcza straty dziecka, niektóre więcej niż jeden raz. Aż 70 proc. par mających za sobą poronienie to rodzice dziecka, które cierpiało na chorobę genetyczną.

Spis treści:
  1. Kiedy jest Dzień Dziecka utraconego?
  2. Symbol dziecka utraconego 
  3. Dzień Dziecka Utraconego – cytaty
  4. Wiersze o stracie dziecka
  5. Najczęściej zadawane pytania o poronienie:

Kiedy jest Dzień Dziecka utraconego?

Data Dnia Dziecka Utraconego nie jest przypadkowa – 15 października to uśredniona data porodu, jeśli ciąża rozpoczęłaby się 1 stycznia. Święto daje rodzicom możliwość upamiętnienia swoich dzieci, które się nie narodziły. Towarzyszą mu okolicznościowe msze i spotkania. Tego dnia wznoszone są modlitwy w intencji dzieci, odbywają się ich symboliczne pochówki, organizowane są rozmowy z terapeutami, prelekcje oraz spotkania dla rodzin po stracie.

Dzień Dziecka Utraconego w USA nazywany jest Dniem Pamięci Dzieci Nienarodzonych i Zmarłych. Na świecie obchodzi się go od 1988 roku, a w Polsce pierwsze wzmianki o tej tradycji pojawiły się w 2004 roku.

Symbol dziecka utraconego 

Jednym z symboli dziecka utraconego jest błękitno-różowa kokardka. W tych samych barwach odbywają się czasem także ceremonie wypuszczania baloników – niebieskich i różowych, na których rodzice wypisują imiona utraconych dzieci.

symbol dziecka utraconego

Drugim symbolem dziecka utraconego jest fioletowy motyl. Jest znany na całym świecie. Ma wspierać rodziców po stracie dziecka i informować, że para straciła jedno z dzieci. Umieszczony na łóżeczku noworodka jest informacją, że dziecko urodziło się z ciąży mnogiej, z której nie wszystkie dzieci przeżyły.

symbol dziecka utraconego

Dzień Dziecka Utraconego – cytaty

Poniższe cytaty pochodzą z książki „List do nienarodzonego dziecka” autorstwa włoskiej dziennikarki i pisarki Oriany Fallaci.

A ty zjawiłeś się obok i powiedziałeś: Ależ ja ci wybaczam, mamo. Nie płacz. Urodzę się innym razem.

***
Tylko ktoś, kto dużo płakał, może docenić życie w całym jego pięknie i głośno się śmiać.

***
Muszę stłumić litość dla siebie samej i przekonać siebie, że cierpienie nie jest solą życia. Solą życia jest szczęście i takie szczęście istnieje: polega na tym, że trzeba go szukać.

***
Przeczytałam kiedyś w książce, że uświadamiamy sobie intensywność cierpienia dopiero wtedy, kiedy się już od niego uwolniliśmy, i wykrzykujemy zdziwieni: jak mogłem znieść podobne piekło?

***
Świat się zmienia i pozostaje taki sam.

***
Nigdy nie mogłam zrozumieć, skąd w niej się bierze taki śmiech, dziś myślę, że z płaczu, bo dużo płakała. Tylko ten, kto kiedyś dużo płakał, potrafi docenić życie w jego pięknie i śmiać się serdecznie. Płakać jest łatwo. Śmiać się trudno.

Wiersze o stracie dziecka

Serce matki puste stratą
Brzuch matki pusty stratą
Życie matki puste stratą
Ale przecież Ono wciąż żyje:
W pamięci komórek,
W niespokojnym oddechu,
W nieutulonym płaczu.
Ale przecież Ono wciąż żyć będzie:
W myślach na dobranoc,
W przelatującym ptaku,
W tęczy na niebie.
 
***
Kochanie moje, Aniele,
Nie mogę Cię dotknąć,
Moje dłonie szukają Cię,
Moje piersi chcą Cię nakarmić,
Moje serce płacze.
Ale jeszcze się spotkamy,
Dam Ci wtedy matczyną miłość,
I ciepło, i całą siebie.
Nie jesteś jednak sam, Aniołku,
Żyjesz w nas, naszych myślach,
westchnieniach,
w promieniach słońca
i strugach deszczu.
Zaczekaj na mnie,
będę przy Tobie,
kiedy czas będzie po naszej stronie.
 
***
Śpij z Aniołkami, nasz mały Aniołku,
Niech Bozia ma na Ciebie baczenie,
A kiedy mi smutno, spojrzę na niebo,
I będę wiedzieć, że patrzę na Ciebie.

Najczęściej zadawane pytania o poronienie

Dlaczego tak się stało, czy można było temu zapobiec, czy na pewno niczego nie zaniedbano, czy ta sytuacja może się powtórzyć w następnej ciąży – te pytania zawsze padają. Niejednokrotnie kobieta szuka winy w sobie, czasem, niestety, także pod wpływem najbliższych.

Prawda jest jednak inna – w 70 proc. przypadków poronienie było przesądzone już w momencie poczęcia. Nie zawsze materiał genetyczny komórek rozrodczych jest prawidłowy. Ponad 20 proc. komórek jajowych u młodych, zdrowych, płodnych kobiet i blisko 10 proc. plemników u młodych, zdrowych płodnych mężczyzn ma zmiany w chromosomach. Kiedy zatem dojdzie do udziału w zapłodnieniu komórki rozrodczej z nieprawidłowym materiałem genetycznym, prawie na pewno nastąpi obumarcie ciąży – może do niego dojść w kolejnych godzinach, dniach lub tygodniach. Przy niektórych zmianach genetycznych ciąża może się utrzymać i wówczas rodzi się dziecko z chorobą genetyczną – np. zespołem Downa lub innym zespołem wad wrodzonych, z opóźnieniem rozwoju.

Wyjątkowo ważne jest, aby kobiety pamiętały, że znacząca większość utraconych ciąż następuje bez żadnego wpływu zewnętrznego. Świadomość ta może pomóc zwalczyć krzywdzące poczucie winy.

Jak poradzić sobie ze stratą dziecka?

Kobieta, która przeszła poronienie, powinna być nie tylko pod stałą opieką ginekologa, ale także psychologa. Pomocna może być również sesja w parze, wspólnie z partnerem. Mężczyźni mogą doświadczać straty inaczej niż kobiety, co nie znaczy, że dla nich nie jest to tak samo bolesne doświadczenie.

Rodzice zmagający się z utratą dziecka powinni dać sobie czas na przejście żałoby, ale równie ważny jest powrót do życia towarzyskiego, kiedy będą na to gotowi. Przedłużająca się izolacja może sprzyjać depresji. Wsparciem w tym ciężkim czasie mogą być zajęcia artystyczne: np. próby przelania swoich emocji na obrazy lub zdjęcia.

Czy kobieta po poronieniu ma prawo do urlopu?

Niezależnie od długości trwania ciąży, kobieta po poronieniu ma prawo m.in. do:
  • pochówku dziecka, jeśli sobie tego życzy,
  • poznania przyczyny poronienia,
  • otrzymania zasiłku pogrzebowego w wysokości 4000 zł,
  • urlopu do 56 dni.

Dlaczego znów doszło do poronienia?

Aberracja chromosomowa u rozwijającego się zarodka zwykle jest przypadkowa. Niekiedy jednak do zaburzeń chromosomowych u dziecka dochodzi dlatego, że któreś z rodziców jest nosicielem nieprawidłowych chromosomów. Stąd po dwóch poronieniach samoistnych należy wykonać badanie kariotypu u obojga partnerów. Ryzyko, że badanie genetyczne ujawni nosicielstwo zmian chromosomowych nie jest duże – wynosi jedynie ok. 2-5 proc. Ale wśród par z poronieniami nawracającymi ok. dodatkowo 2 proc. to nosiciele bardzo małych, trudnych do wykrycia, zmian w chromosomach.

Chociaż ryzyko nosicielstwa zmian chromosomowych jest niewielkie, nie należy go lekceważyć. Para, w której jeden z partnerów jest nosicielem aberracji chromosomowej, ma podwyższone ryzyko poronień, ale często także urodzenia dziecka z wadami i znacznym opóźnieniem rozwoju.

Zdarza się również, że kariotypy obojga partnerów są prawidłowe, a aberracje chromosomowe u zarodka powtarzają się w kolejnych ciążach. Takie ryzyko u par można wykazać poprzez badanie genetyczne kosmówki z poronienia.

Czy następne ciąże też mogą być zagrożone?

Stwierdzenie, że przyczyną utraty ciąży była aberracja chromosomowa u rozwijającego się dziecka, często oznacza, że w następnej ciąży problem może się nie powtórzyć. Wyjątkiem są sytuacje, w których jedno z partnerów jest nosicielem aberracji chromosomowej bądź u danej pary występuje szczególnie podwyższone ryzyko powtarzania się zmian genetycznych u zarodków w kolejnych ciążach.

U par, które utraciły dziecko w wyniku przypadkowej aberracji chromosomowej, istnieje duża szansa na urodzenie zdrowego dziecka już w następnej ciąży. 

Zawsze należy przeprowadzić pełną diagnostykę przyczyn poronień, tak jak zaleca lekarz ginekolog-położnik prowadzący pacjentkę, by wykluczyć także niegenetyczne przyczyny poronień. Przyczyny poronień mogą być złożone – u tej samej kobiety genetyczne i niegenetyczne, a te ostatnie można skutecznie leczyć.

Zobacz też:
Redakcja poleca: Pielęgnacja skóry twarzy w ciąży: lato
Wiosną i latem skóra twarzy przyszłej mamy może sprawiać problemy. Hormony sprawiają, że lubi się przetłuszczać, więc powstają zaskórniki i niedoskonałości, a słońce może powodować przebarwienia, czyli ostudę. Jak pielęgnować skórę twarzy latem, podpowiada Izabela Czernuszczyk, kosmetyczka z warszawskiego salonu Studio Style.
Oceń artykuł

Ocena 6 na 14 głosy

Zobacz także

Popularne tematy