Światowy Dzień Dziecka Utraconego
fot. Adobe Stock

Światowy Dzień Dziecka Utraconego - dlaczego powinniśmy rozmawiać o poronieniach?

Dzień Dziecka Utraconego, który przypada na 15 października, ma na celu zwiększać świadomość i wrażliwość wokół kwestii poronienia. Im więcej będziemy mówić o tym problemie, tym więcej osób będzie w stanie zaoferować wsparcie i pomoc rodzicom, którzy zmagają się ze stratą.
Światowy Dzień Dziecka Utraconego
fot. Adobe Stock
15 października ma miejsce Światowy Dzień Dziecka Utraconego bądź Nienarodzonego. Dla wielu niedoszłych mam może być on bardzo bolesny. Święto służy jednak zwiększeniu świadomości i szerzeniu edukacji na temat poronienia czy form wsparcia dla rodziców, którzy utracili dziecko. Szacuje się, że aż 10-15% par doświadcza tego dramatu, niektóre więcej niż jeden raz, a aż 70% par doświadczających poronienia to rodzice dziecka, które zmarło na chorobę genetyczną jeszcze przed urodzeniem.

Spis treści:
  1. Dzień Dziecka Utraconego - skąd wzięła się ta tradycja?
  2. Najczęściej zadawane pytania o poronienie
  3. Jak poradzić sobie ze stratą dziecka?
  4. Wiersze o stracie dziecka
  5. Czy kobieta po poronieniu ma prawo do urlopu?
  6. Dlaczego dochodzi do poronienia - czy to przypadek?
  7. Czy następne ciąże też mogą być zagrożone?

Dzień Dziecka Utraconego - skąd wzięła się ta tradycja?

Dzień Dziecka Utraconego w USA nazywany jest Dniem Pamięci Dzieci Nienarodzonych i Zmarłych. na świecie obchodzi się go od 1988 roku, a w Polsce pierwsze wzmianki o tej tradycji pojawiły się w 2004 roku.

Data również jest nieprzypadkowa - 15 października to uśredniona data porodu, jeśli ciąża rozpoczęłaby się 1 stycznia. Okazja ta daje rodzicom możliwość upamiętnienia swoich dzieci, które nigdy się nie narodziły. Mogą to robić poprzez okolicznościowe msze czy spotkania. Tego dnia wznoszone są modlitwy w intencji dzieci, ich symboliczne pochówki, organizowane są rozmowy z terapeutami, prelekcje oraz spotkania rodzin po stracie.

Symbolem tego dnia jest błękitno-różowa kokardka. W tych samych barwach odbywają się czasem także ceremonie wypuszczania baloników - niebieskich i różowych - na których rodzice wypisują imiona dzieci utraconych.

Redakcja poleca: Pielęgnacja skóry twarzy w ciąży: lato
Wiosną i latem skóra twarzy przyszłej mamy może sprawiać problemy. Hormony sprawiają, że lubi się przetłuszczać, więc powstają zaskórniki i niedoskonałości, a słońce może powodować przebarwienia, czyli ostudę. Jak pielęgnować skórę twarzy latem, podpowiada Izabela Czernuszczyk, kosmetyczka z warszawskiego salonu Studio Style.

Najczęściej zadawane pytania o poronienie

Dlaczego tak się stało, czy można było temu zapobiec, czy na pewno niczego nie zaniedbano, czy ta sytuacja może się powtórzyć w następnej ciąży - te pytania zawsze padają. Niejednokrotnie kobieta szuka winy w sobie, czasem, niestety, także pod wpływem najbliższych.

Ale prawda jest inna - w 70% przypadków poronień już w momencie poczęcia było przesądzone. Jest to związane z tym, że nie zawsze materiał genetyczny komórek rozrodczych jest prawidłowy. Ponad 20% komórek jajowych u młodych, zdrowych, płodnych kobiet i blisko 10% plemników u młodych, zdrowych płodnych mężczyzn ma zmiany w chromosomach. Kiedy zatem dojdzie do udziału w zapłodnieniu komórki rozrodczej z nieprawidłowym materiałem genetycznym, prawie na pewno nastąpi obumarcie ciąży - już w następnych godzinach, dniach lub tygodniach. Przy niektórych zmianach genetycznych ciąża może się utrzymać i wówczas rodzi się dziecko z chorobą genetyczną - zespołem Downa lub innym zespołem wad wrodzonych, z opóźnieniem rozwoju.

Dlatego wyjątkowo ważne jest, aby kobiety pamiętały, że znacząca większość utraconych ciąż następuje bez żadnego wpływu zewnętrznego. Świadomość ta może pomóc zwalczyć krzywdzące poczucie winy.

Jak poradzić sobie ze stratą dziecka?

Kobieta, która przeszła poronienie, powinna być nie tylko pod stałą opieką ginekologa, ale także psychologa. Pomocna może być także sesja w parze, razem z partnerem. Mężczyźni mogą doświadczać straty inaczej niż kobiety, co nie znaczy, że dla nich nie jest to tak samo bolesne doświadczenie. Rodzice zmagający się z utratą dziecka powinni dać sobie czas na przejście żałoby, ale równie ważny jest powrót do życia towarzyskiego, kiedy będą na to gotowi. Przedłużająca się izolacja może sprzyjać depresji.

Wsparciem w tym ciężkim czasie mogą być także zajęcia artystyczne: możesz spróbować przelać swoje emocje na obrazy, zdjęcia bądź papier.

Wiersze o stracie dziecka


1. 
Serce matki puste stratą
Brzuch matki pusty stratą
Życie matki puste stratą
Ale przecież Ono wciąż żyje:
W pamięci komórek,
W niespokojnym oddechu,
W nieutulonym płaczu.
Ale przecież Ono wciąż żyć będzie:
W myślach na dobranoc,
W przelatującym ptaku,
W tęczy na niebie.
 
2.
Kochanie moje, Aniele,
Nie mogę Cię dotknąć,
Moje dłonie szukają Cię,
Moje piersi chcą Cię nakarmić,
Moje serce płacze.
Ale jeszcze się spotkamy,
Dam Ci wtedy matczyną miłość,
I ciepło, i całą siebie.
Nie jesteś jednak sam, Aniołku,
Żyjesz w nas, naszych myślach,
Westchnieniach,
w promieniach słońca
i strugach deszczu.
Zaczekaj na mnie,
będę przy Tobie,
kiedy czas będzie po naszej stronie.
 
3.
Śpij z Aniołkami, nasz mały Aniołku,
Niech Bozia ma na Ciebie baczenie,
A kiedy mi smutno, spojrzę na niebo,
I będę wiedzieć, że patrzę na Ciebie.

Czy kobieta po poronieniu ma prawo do urlopu?

Niezależnie od długości trwania ciąży, kobieta po poronieniu ma prawo m.in. do:

Dlaczego dochodzi do poronienia - czy to przypadek?

Aberracja chromosomowa u rozwijającego się zarodka jest zwykle przypadkowa. Ale nie zawsze - niekiedy do zaburzeń chromosomowych u dziecka dochodzi dlatego, że któreś z rodziców jest nosicielem nieprawidłowych chromosomów. Stąd po 2 poronieniach samoistnych należy wykonać badanie kariotypu u obojga partnerów. Ryzyko, że badanie genetyczne ujawni nosicielstwo zmian chromosomowych nie jest duże - wynosi jedynie ok. 2-5%. Ale wśród par z poronieniami nawracającymi ok. dodatkowo 2% to nosiciele bardzo małych, trudnych do wykrycia, zmian w chromosomach. Chociaż ryzyko nosicielstwa zmian chromosomowych jest niewielkie, nie należy tego ryzyka lekceważyć: para, w której któreś z partnerów jest nosicielem aberracji chromosomowej, ma podwyższone ryzyko nie tylko poronień, ale często także urodzenia dziecka z wadami i znacznym opóźnieniem rozwoju.

Bywa również inaczej - kariotypy obojga partnerów są prawidłowe, ale aberracje chromosomowe u zarodka powtarzają się w kolejnych ciążach. Są pary, u których takie ryzyko występuje. To można wykazać tylko poprzez badanie genetyczne kosmówki z poronienia.

Czy następne ciąże też mogą być zagrożone?

Stwierdzenie, że przyczyną utraty ciąży była aberracja chromosomowa u rozwijającego się dziecka często oznacza, że w następnej ciąży ten problem może się nie powtórzyć. Wyjątkiem są sytuacje, w których jedno z partnerów jest nosicielem aberracji chromosomowej bądź u danej pary występuje szczególnie podwyższone ryzyko powtarzania się zmian genetycznych u zarodków w kolejnych ciążach.

U par, które utraciły dziecko w wyniku przypadkowej aberracji chromosomowej, istnieje duża szansa na urodzenie zdrowego dziecka już z następnej ciąży

Zawsze należy przeprowadzić pełną diagnostykę przyczyn poronień, tak jak to zaleca lekarz ginekolog-położnik prowadzący pacjentkę, żeby wykluczyć także niegenetyczne przyczyny poronień. Przyczyny poronień mogą być złożone - u tej samej kobiety genetyczne i niegenetyczne, a te ostatnie można skutecznie leczyć.

Zobacz też:
Oceń artykuł

Ocena 6 na 14 głosy

Zobacz także

Popularne tematy