Temat higieny w żłobkach i przedszkolach od zawsze budzi wśród rodziców ogromne emocje, ponieważ bezpośrednio dotyka i zdrowia najmłodszych, i obowiązków rodziców. Kiedy jednak wygoda personelu oraz zaniedbania dorosłych spotykają się, efekty potrafią odebrać mowę nawet najbardziej wyrozumiałej matce.
WIDEO…
Przekonała się o tym niedawno Karolina, mama trzyletniej dziewczynki, która od roku korzysta już samodzielnie z toalety i dawno zapomniała o pampersach. W zeszłym tygodniu kobieta przyszła odebrać córkę nieco wcześniej niż zwykle, tuż po obiedzie, gdy w grupie trwały akurat przygotowania do popołudniowego odpoczynku. Ponieważ w szatni nikogo nie było, Karolina przeszła przez korytarz w stronę sali i mimowolnie zajrzała przez szeroko otwarte drzwi. Widok, jaki tam zastała, dosłownie wbił ją w podłogę. Przy łazience kucała nauczycielka, przed którą ustawiła się trójka trzylatków czekających na zmianę pieluchy.
Kobieta ściągnęła pieluchę pierwszego dziecka, wyrzuciła zużytego pampersa do kosza, po czym bez zdejmowania gumowych rękawiczek i bez mycia rąk natychmiast zabrała się za zmianę pieluchy kolejnego dziecka. Dla Karoliny ta scena to podwójny wstyd – zarówno z powodu skandalicznego braku podstawowej higieny ze strony pracownicy, jak i przez zwykłe wygodnictwo rodziców, którzy wysyłają zdrowe trzylatki do przedszkola w pieluchach.
Taśmowa zmiana pieluch i brak elementarnych zasad higieny
Karolina stała na korytarzu przez kilkanaście sekund i nie mogła uwierzyć we własne oczy, obserwując ten taśmowy proces. Jednorazowe rękawiczki mają przecież chronić nie tylko dłonie opiekunki, ale przede wszystkim zapobiegać przenoszeniu groźnych bakterii i pasożytów z jednego dziecka na drugie. Używanie tej samej pary przy przewijaniu kilkorga maluchów z rzędu to łamanie wszelkich norm sanitarnych i proszenie się o kłopoty.
Matka trzylatki nie potrafi zrozumieć, jak dorosła osoba pracująca na co dzień z małymi dziećmi może wykazać się tak rażącym brakiem wyobraźni i profesjonalizmu. Zaoszczędzenie kilkudziesięciu sekund na zmianie rękawiczek i zdezynfekowaniu rąk to dla niej absolutny brak szacunku wobec zdrowia podopiecznych. Kiedy Karolina delikatnie zwróciła pracownicy uwagę w drzwiach, usłyszała jedynie nerwowe tłumaczenie, że przy takiej liczbie dzieci w pieluchach personel po prostu nie wyrabia się z czasem przed leżakowaniem.
Wygodnictwo rodziców, które zamienia przedszkole w żłobek
Sytuacja w łazience odsłoniła jednak jeszcze jeden problem, który od dawna irytował Karolinę podczas rozmów na zebraniach rodzicielskich. W grupie jej trzyletniej córki blisko połowa dzieci wciąż chodzi na co dzień w pampersach, mimo że są to zdrowe, sprawne fizycznie maluchy, które potrafią już świetnie mówić, biegać i układać skomplikowane puzzle. Zdaniem kobiety to efekt czystego lenistwa współczesnych matek i ojców, którym w domu nie chce się poświęcić kilku tygodni na konsekwentne odpieluchowanie dziecka.
Wygodniej jest założyć maluchowi chłonną pieluchę, posadzić go przed bajką i zrzucić cały ciężar brudnej roboty na barki pracowników przedszkola. Karolina uważa, że rodzice traktują dziś publiczne placówki jak żłobki, oczekując, że panie będą masowo przewijać starsze dzieci, zamiast uczyć je samodzielności i prowadzić ciekawe zajęcia dydaktyczne. Kiedy w grupie jest dziesięcioro maluchów wymagających ciągłej zmiany pieluch, siłą rzeczy brakuje rąk do pracy i czasu na dopilnowanie wszystkich procedur.
Czas na powrót zdrowego rozsądku
Historia Karoliny to ważny sygnał ostrzegawczy zarówno dla dyrekcji przedszkoli, jak i dla samych rodziców. Higiena w toalecie nie podlega żadnym negocjacjom i tłumaczenie się brakiem czasu nie może usprawiedliwiać narażania maluchów na problemy. Jedna para rękawiczek przypada na jedno dziecko – to absolutny fundament bezpiecznej opieki.
Z drugiej strony warto zadać sobie szczere pytanie o to, czy jako rodzice nie idziemy dziś za bardzo na łatwiznę, odkładając naukę korzystania z nocnika w nieskończoność. Odpieluchowanie trzylatka wymaga cierpliwości, prania kilku par spodni dziennie i konsekwencji w domu, ale jest naturalnym krokiem w rozwoju, który daje dziecku ogromną dumę i chroni je przed sytuacjami takimi jak ta, której świadkiem była Karolina.